Cor en Jo Heuvelman waren broers.
Cor en zijn zoon Wim
bouwden 43 boten voor Triton en 10 voor Viking.
Jo en zijn zoon Chris
bouwden 70 boten bij Aegir.
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2023/02/corwim1500-800x669.jpg)
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2023/02/jochris1500-800x667.jpg)
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2022/12/afbeelding-7-800x454.png)
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2023/02/stempel-bezit-klein-1.jpg)
Cor en Wim, en Dirk
Cor Heuvelman (1896-1967) had grote interesse voor scheepjes. Hij werd leerling op een scheepswerf in de buurt van Amsterdam, waar Hannes Zonsveld zijn leermeester was. Cor bekwaamde zich in het bouwen van overnaadse boten.
Van 1916 tot 1918 was hij gemobiliseerd. Daarna had hij een baan in de bouw, en ging in zijn vrije tijd naar Nereus, waar Zonsveld toen bootsman was. Daar leerde hij glad materiaal bouwen.
Zonsveld had hem verteld dat Triton een botenknecht zocht. Op 9 juni 1923 zond Nereus een aanbevelingsbrief, op 15 juni schreef Heuvelman een sollicitatiebrief naar Triton.
Maar er kwam nog een brief van Zonsveld, waarin hij schreef dat Heuvelman eerder bij Laga had gesolliciteerd maar zich op het allerlaatste moment terugtrok omdat zijn vrouw niet wilde. Dat zou Laga veel geld gekost hebben. Zonsveld vond de afzegging ‘niet mannelijk, dus weet wat u edele [= Triton] doet’. Cor is daarover aan de tand gevoeld door Triton en het verhaal klopt: ‘Zijn vrouw was in positie en erg nerveus, ze wilde absoluut niet naar Delft. Nu is alles goed afgelopen en is zij helemaal van idee veranderd en ziet zij er beslist niet tegenop’. Triton nam hem aan.
Op 4 februari 1961 nam Triton afscheid van Cor, zijn zoon Wim volgde hem op.
Cor’s zoon Wim Heuvelman (1933-2005) draaide vanaf zijn vijftiende mee in de zaak C.J. Heuvelman & Zn. Op 12 januari 1961 trad hij in deeltijd in dienst van Triton als opvolger van zijn vader. Hij verdiende verder zijn inkomen als zelfstandig ondernemer.
Op 1 januari 1978, bij de ingebruikname van de Driewerf, de huisvesting van de drie Utrechtse roeiverenigingen, trad hij in dienst van de gemeentelijke Utrechtse Stichting voor Lichamelijke Opvoeding USLO en werd daar bootsman/beheerder.
De drie verenigingen besteedden samen jaarlijks 800 uur werk uit aan Heuvelman en betaalden die aan de USLO.
In 1997 nam Wim afscheid. In 2005 besteedde Elsevier’s Weekblad een artikel aan Wim na diens overlijden.
Zijn zoon Michel nam de beheersfunctie van De Driewerf over. Botenonderhoud was daarmee voorbij.
Jo en Chris
In 1921 werd Jo Heuvelman (1907-1987) leerling botenbouwer bij Nereus, waar toen ook zijn broer Cor werkzaam was.
In 1924 werkte hij als timmerman in de particuliere bouw, voor roeivereniging Famos (Amsterdam) en voor een roeivereniging in Zaandijk. Daarna ging hij naar Triton waar Cor toen bootsman was. Daar werkten ze ook voor Argo, Daventria en vanaf 1935 voor Aegir.
Op 1 januari 1939 werd Jo botenbaas bij Aegir. In 1964 voegde zijn zoon Chris Heuvelman (*1942) zich bij hem.
In 1972 ging Jo met pensioen.
Bij elkaar bouwden Jo en Chris in Groningen 70 boten.
De boten die Jo bouwde
Bij zijn afscheid van Aegir in 1972 verraste de vereniging Jo met een liber amicorum, getiteld Jo 65+. Daarin is een lijst opgenomen met de boten die hij voor Aegir en De Hunze gebouwd heeft.
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2023/02/dick-heuvelman.jpg)
Cor’s zoon Dirk Heuvelman (1923-2013) was een jaar bootsman bij RIC.
Uit het Jubileumboek RIC 1931-2006:
Op 5 april 1949 maakte de eerste bootsman zijn opwachting op RIC: Dirk Heuvelman jr, zoon van de Utrechtse botenbouwer en dus al ingewijd in het vak. Hij kwam op voorspraak van Dirk Bakker en nam zijn intrek in een woonboot vlak naast het botenhuis. Hij was er nog niet lang of hij kreeg meteen een grote klus. De “RIC”-acht was aan de studenten van Triton (waar vader Heuvelman bootsman was) uitgeleend en deze roeiers plaatsten het schip tegen een dukdalf bij de Berlagebrug en brachten het twee meter korter terug. […]
Onze eerste bootsman bleef echter niet zo lang; hij nam ruim een jaar later alweer ontslag met de motivatie, dat “alles wat hij deed zonder resultaat bleef, alle reparaties waren zinloos door het wilde gedrag van de leden terwijl het bestuur daarin geen enkele actie ondernam”. Een tweede reden was de gespannen verhouding met Rhodos. Wat later bood hij aan tegen 15% loonsverhoging weer terug te komen, maar daar ging het bestuur, toch al niet zo tevreden over hem, niet op in.
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2023/03/IMG_2242-De-Galar-in-Viking-loods-web-800x533.jpg)
![](https://roeimuseum.nl/wp-content/uploads/2021/04/DSCN0623-800x534.jpg)